Prentsa aretoa

Balizko salerosketa kasu baten salaketak

Ikerketa 2024ko ekainean abiatu zen Logroñon, sexu-esplotaziorako helburua zuen gizakien salerosketa kasu posible baten inguruko salaketa jarri ostean, sare antolatu posible bat dagoela agerian utziz. Ia aldi berean, Bilbon beste bi salaketa jaso ziren, Logroñoko kasuarekin bat zetorren delitu patroia zutenak.

Salaketetatik lortutako informazioari eta agenteek gerora egindako gestioei esker, funtzioen banaketa espezifikoa zuen antolakunde kriminal egituratu eta hierarkizatu bat antzeman zen, emakumeak erakartzera, lekualdatzera, kontrolatzera eta sexu-esplotaziora bideratua.

Erakartze prozesua Brasilen hastekoa zen, eta sare horretako kideek kalteberatasun, behar eta prekarietate ekonomikoko egoerak bizi zituzten emakume gazteak hautatzen zituzten. Egoera horrek areagotu egiten zuen erakundeak Espainian eskaintzen zituen lan eskaintza faltsuak onartzeko probabilitatea.

Behin harrapatuta, biktimak Logroño hirian bizi den sareko buruzagi nagusiarekin harremanetan jartzen zituzten telefonoz. Emakumeak gure herrialdeko ustezko lanen berri ematen zien, eta, baliabide ekonomiko nahikorik ez bazuten, bidaia-kostuak ordaintzea eskaintzen zien. Gastu horiek, gerora, zor bihurtzen ziren, eta biktimek zor hori kitatu behar zuten prostituzioa bortxatuz.

Kontrola eta arau zorrotzak

Lurralde espainiarrean, biktimak jaso eta Errioxako hiriburuko etxebizitza batera eramaten zituzten, biktimek gaua igaro zezaten. Kontrol-neurri gisa, prostituzio-etxera iristean pasaportea kentzen zitzaien, eta erakundeko liderraren zaintzapean geratzen zen, eta eskuratutako zorra kitatu ondoren baino ez zitzaien itzultzen. Handik hurbileko beste higiezin batera eraman behar zituzten egunero, pisu-prostituzio gisa erabiltzen zutenera, eta han sexu-esplotazioa egiten zuten.

Biktimak arau zorrotz eta neurrigabeen menpe zeuden. Erakunde kriminalak, sortzen zituzten irabazien %50 beretzat hartuta, 10:00etatik 23:00etara etenik gabeko lanaldian eskuragarri egotera behartzen zituen, eta ez zuten etxebizitzatik alde egiteko aukerarik, kanpoko zerbitzuetarako izan ezik. Debekatuta zuten janaria prestatzea, eta, beraz, etxez etxe jatekoa eskatu behar izaten zuten; gainera, kaloria gutxikoa izan behar zuen, pisurik ez irabazteko eta, horrela, bezeroentzat erakargarriagoak izateko.

Sexu-zerbitzuak sareak inposatzen zituen, eta emakumeek ezin zuten zerbitzu horietako bat bera ere errefusatu, ezta bezeroek preserbatiborik gabe edo hilekoan eskatzen zituztenak ere.

Adingabeekiko sexu-harremanak

Batzuetan, adingabeekin sexu harremanak izatera behartu zituzten biktimak, haien egoera zein zen jakinda. Gainera, etxebizitzaren barruan substantzia estupefazienteak trafikatzen ziren, bezeroek eskatuta proportzionatuak zirenak. Erakundeak, gainera, biktimak eurak kontsumitzera bultzatzen zituen, bezeroen aurrean portaera hobetzeko.

Esplotazio prozesuaren parte gisa, sareak izendatutako argazkilari batengana joatera behartzen zituzten emakumeak, arropa sentsualetan argazkiak egitera. Irudi horiek iragarkiak Interneteko eduki sexualeko plataformetan argitaratzeko erabiltzen ziren, eta horiek ere erakundeak kontrolatzen zituen.

Ikerketa-fasea amaitu ondoren, operatibo bat jarri zen martxan Logroñon, eta, horri esker, bi pertsona atxilotu zituzten, ikertutako pertsona nagusia eta haren bikotekide sentimentala, erakundearen gailurreko kide eta ustiapenaren onuradun ekonomiko nagusi gisa identifikatuak. Operazioan, legez kanpoko jarduerarekin lotutako hainbat dokumentazio eta 3.400 euro eskudirutan atzeman zituzten, eta, horrez gain, une horretan sexualki esplotatzen ari ziren lau biktima aurkitu eta askatu zituzten. Ikerketan zehar guztira zazpi biktima atzeman eta askatu dituzte.

Salerosketarekin ez dago traturik

Polizia Nazionalak 900105090 telefono-linea du, eta trata@ policia.es posta, herritarren laguntza errazteko eta halako delituen salaketa anonimoa eta konfidentziala egiteko. Deia ez da telefono-fakturan ageri.